เสียงปลายลิ้นของน้ำเย็นไหลออกจากตู้เย็นเริ่มกักขังความหวังของแอมมี่ เด็กสาววัย 17 ปี ผู้ที่มีความฝันที่จะเป็นนักร้อง แต่ตอนนี้ต้องนั่งอยู่ในครัวของบ้านเก่าที่ห้อมล้อมไปด้วยเสียงเงียบสงัด ในขณะที่แม่ของเธอทำงานหนักเป็นเสมียนในโรงงานแห่งหนึ่งและค่ำคืนอันยาวนานแห่งการรอคอยของพ่อที่ไม่เคยกลับมาเหมือนเดิม
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!แอมมี่มองเห็นตัวเองในกระจก เธอไม่ใช่เด็กหญิงที่เต็มไปด้วยความฝันอีกต่อไป แต่เป็นหญิงสาวที่ต้องแบกรับภาระที่หนักอึ้งจากความฝันอันเลือนลาง ในใจเธอวุ่นวายไปด้วยความคิดว่าทำไมพ่อถึงทิ้งแม่ไป
เมื่อเธอบอกกับแม่ว่าอยากเข้าประกวดร้องเพลงในงานเทศกาลที่จัดขึ้นในหมู่บ้าน ความหวังของแม่ดูจะเรื่อยเปื่อยไปไกล แอมมี่ต้องพบกับความผิดหวัง—แม่บอกว่ามันเป็นความฝันที่ไม่เป็นจริง เธอรู้สึกเหมือนถูกปิดกั้นโดยคำพูดนี้ จึงเลือกเก็บความรู้สึกสูญเสียนี้ไว้ภายใน
วันหนึ่ง ขณะเดินไปตามถนนสายที่เต็มไปด้วยร้านขายของเก่า แอมมี่พบกับเสียงเพลงไพเราะของนักดนตรีหนุ่มคนหนึ่งที่เล่นกีต้าร์อยู่ข้างถนน นักดนตรีชื่อว่าเชน ชายหนุ่มผู้มีฝันที่จะเป็นนักแต่งเพลงและชนบทแห่งนี้เป็นแรงบันดาลใจให้เขา
