ความรักบนเกาะร้าง
เสียงคลื่นลอยอยู่ดั่งเสียงเพลงที่เกาะหูแก้มของทิม ทิมนั่งลงบนหาดทรายขาวเว้าแหว่ง เพิ่งจะฟื้นจากอุบัติเหตุเรืออับปางเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ตอนนี้เขาเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนอนอยู่ในเงามืด มี่ สาวที่เขาต้องบอกว่าคือความรักแรกของเขา บนเรือสำราญที่ล่องไปชาร์จให้เขาหัวใจพองโต
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!เมื่อเขาสังเกตเธออย่างใกล้ชิด มี่ดูเหมือนยังไม่ตื่น เธอนอนอยู่ในชุดเดรสสีฟ้าอ่อน วินาทีแรกที่หัวใจเขาหยุดเต้น พบว่าเธอหลับอยู่ สายลมส่งกลิ่นเกลือทะเลมาตัดกับกลิ่นหอมระเหยจากดอกไม้พฤกษ์ที่ขึ้นอยู่ตามชายหาด
“นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย” ทิมพึมพำกับตัวเอง ขณะที่เสียงคลื่นซัดช้าๆ เขาเริ่มรู้สึกว่าเขาต้องทำอะไรสักอย่าง เขายื่นมือไปแตะที่ไหล่ของมี่เบาๆ”ตื่นสิ”
มี่สะดุ้งตื่น จ้องมองเขาในช่วงเศษเสี้ยวของแสงน้อย เธอร้องออกมาว่า”เรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” ทิมช่วยเธอลุกขึ้นในขณะที่เขาก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
“เราต้องหาอะไรทำ ไม่งั้นเราอาจจะต้องเผชิญกับความหิว” ทิมพูด แต่ในใจเขาเต็มไปด้วยความสงสัยและความตึงเครียดที่ไม่ได้กล่าวออกมา
ตามแรงใจ เขาพาเธอค้นหาน้ำและอาหารบนเกาะ พวกเขาเดินไปตามเส้นทางที่พวกเขาคาดเดาในขณะที่มืดลงเรื่อยๆ เสียงนกทะเลร้องเสียงดังอย่างรุกล้ำ และมีความรู้สึกแปลกประหลาดว่าพวกเขาถูกเฝ้าดู
ทั้งคู่หยุดเมื่อพบหินก้อนใหญ่ที่มีมอสชุ่มอยู่และต่างมองสบตา ทิมเห็นความวิตกกังวลในแววตาของมี่”เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?” เขาถามในขณะที่ไม่มีเสียงตอบกลับ
เดินต่อไปทั้งคู่เริ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับประตูของชีวิตหนึ่งๆ ทุกสิ่งที่พวกเขามีในชีวิตเปลี่ยนไปแล้ว มีกฎของโลกที่แตกต่างจากเดิม สถานการณ์ที่พวกเขาประสบคือความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต
“ทิม… ฉันมีบางสิ่งที่ต้องบอกเธอ” มี่ยอมรับในที่สุดเมื่อถึงที่พักพิงหันทิศทางหลังที่มีเงาของดวงอาทิตย์เคลื่อนที่ลงไปในความมืด” ฉันรู้ว่าคุณเองก็มีความลับ”
ทิมตะลึง มันเป็นเรื่องที่เคยหลอกหลอนเขามาก่อน ความจริงที่เขาไม่เคยต้องการให้เธอรู้ มันคือรักที่ต้องห้าม ความรักที่อยู่ในความคิด แต่ไม่สามารถพูดออกมาได้
มาถึงตรงนี้ การฟังความจริงเริ่มมีความตึงเครียด เมื่อเสียงของคลื่นหายไป ชีวิตของพวกเขาต้องเลื่อนลอยรวมถึงความรักที่เติบโตขึ้นในสถานที่อันห่างไกลนี้
ดูเหมือนว่าในความหายใจของพวกเขาจะมีสิ่งที่คล้ายนามห้องลับ ที่ระดับอารมณ์ก่อตัวขึ้น หญิงสาวที่สูญเสียความรักครั้งแรกกำลังค่อยๆ เปิดเผยความเชื่อมโยงลึกภายใน
แต่ทะเลลึกที่โอบล้อมเกาะแห่งนี้ยังคงมีภัยซ่อนเร้นอยู่ “เราต้องเอาตัวรอดก่อน” ทิมพูดด้วยน้ำเสียงแข็งขัน “แล้วเราค่อยคิดถึงสี่ประการที่เราห่วงใย” เขากุมมือมี่อย่างแน่นหนา ในขณะที่สายลมพัดผ่านทำให้มีเสียงขับร้องไปกับเปลวไฟของความรัก
เวลาที่พวกเขาเริ่มที่จะต้านทานบีบหัวใจของกันและกัน ความรักบนเกาะร้างที่รอคอยให้เติบโต จะเปิดเผยความลับจากปีกซ้ายไปขวาของคลื่นทะเลที่โอบรอบอยู่
ได้เวลาที่ต้องตัดสินใจ เขาต้องเปิดเผยความจริงเพื่อปกป้องเธอ ทั้งคู่มีแรงผลักดันที่จะเอาชนะอุปสรรค แต่น้ำทะเลคืนวันกลับเป็นการทดสอบท่ามกลางสายดาวฤกษ์ที่ส่องสว่างเบาๆ
“เธอจะไปไหน?” เสียงทิมเรียก “ถ้าฉันหาไปไม่เจอก็ไม่เป็นไร เราต้องแข็งแกร่งขึ้นตรงนี้”
มี่ยิ้มเล็กน้อย ขณะที่ความรักในที่สุดก็เผชิญกับภัยที่ซ่อนอยู่ เมื่อความลับอาจมีอันตรายแต่ถ้ารวมกันพวกเขาก็มีความรู้ที่เพียงพอจะรอดจากช่วงเวลาอันดุเดือดนี้ จนในที่สุดไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ความรักของพวกเขาก็ยังคงอยู่รอด และพวกเขาจะต้องสู้ไปด้วยกัน