ภารกิจพิสซ์ซ่าสลับที่นอน

เสียงโทรศัพท์สั่นรัวบนโต๊ะไม้เก่า ๆ กลางห้องพัก น็อต กำลังนั่งเช็กสมุดบัญชีที่เต็มไปด้วยรอยลบ เขาขมวดคิ้วพลางเงยหน้ามองจิ๊บ เพื่อนร่วมห้องคู่หูนอนเตียงล่างที่กำลังใส่หูฟังเต้นดุ๊กดิ๊กไม่สนโลก

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

“จิ๊บ! ตกลงจะส่งพิซซ่าไหมวะ?”

จิ๊บยักไหล่ ถอดหูฟังอย่างเชื่องช้า “เอาดิ ยังไงก็ไม่มีตังค์จ่ายค่าหออยู่ดี ลองดู เผื่อรอด”

น็อตลุกพรวดไปหยิบใบปลิว ทำท่าจริงจังระดับทหารรับราชการ “ดี งั้นวันนี้เริ่มเวรเฮี้ยนเลย รายได้เท่าไหร่ก็แบ่งเท่ากันละกัน!”

เงื่อนไขมีแค่นี้ สองคนตกลงโดยไม่มีใครคิดว่าแค่คืนเดียวจะพลิกชีวิต

ด้วยความที่น็อตเป็นคนเป๊ะ ชอบเช็กทุกอย่าง ต้องวางแผน ต้องตรวจก่อนส่ง ส่วนจิ๊บอยู่สายโลกสวย ถึงไหนถึงกัน คิดอะไรปุ๊บทำปั๊บ การจับคู่ของสองคนนี้คล้ายสลัดลูกเกดกับไข่เค็ม ใครจะไปรู้ว่ามันจะกลายเป็นสูตรวุ่นวายแบบหาที่สุดไม่ได้

“โทรศัพท์มาแล้ว!” จิ๊บยิ้มกว้างหยิบโทรศัพท์ขึ้น “ฮัลโหลว ส่งพิซซ่าห้อง 314 ค่ะ… อะไรนะ ห้อง 413? เอ่อ… ได้ค่ะ!”

น็อตฟังข้าง ๆ หูแดง “เดี๋ยว! ไหนสรุปห้องไหน?”

“ห้องไหนก็ได้มั้ง มันก็ชั้นสามกับสี่ แค่นั้นเอง” จิ๊บโบกมือ หัวเราะเบา ๆ

ผ่านไปไม่นาน พวกเขาได้กล่องพิซซ่าแล้ว รีบตบเท้ารุกรานหอพัก หลังจากจัดระเบียบรูต้วน ๆ ของน็อต สองคนเดินสวนกับพี่ยามที่กำลังนั่งดูดข้าวเหนียวหมูปิ้งอยู่

“จะขึ้นตึกใช่ไหม เดี๋ยวฉันเปิดประตูให้” เสียงพี่ยามแหบแห้ง น็อตพยักหน้าขอบคุณ จิ๊บยิ้มจนตาแทบปิด

เดินขึ้นบันได คนหนึ่งนับก้าวอย่างจริงจัง อีกคนแอบดูมือถือ ดูหนังระหว่างเดิน พอก้าวถึงชั้น 3 จิ๊บจู่ ๆ ก็เดินเร็วแซงหน้าน็อตแล้วเคาะห้อง 314

“สวัสดีค่ะ ส่งพิซซ่าค่า”

เสียงเปิดประตูดังคลิ๊ก หญิงสาวหน้าขรึมหน้าตาง่วงงุน โผล่หน้าออกมา “ไหนบอกจะมาห้องเมื่อไหร่?”

จิ๊บอมยิ้ม “โทร.บอกเมื่อกี้ค่ะ พิซซ่าก้อนึ่ง” เธอยื่นกล่องให้ ขณะที่น็อตยืนขมวดคิ้วอยู่ข้างหลัง

“นี่ไม่ใช่ห้อง 413?” สาวเจ้ารับกล่องงง ๆ “เอ๊ะ งั้น…นี่อะไรกันเนี่ย?”

น็อตรีบกระซิบ “จิ๊บ เดี๋ยว! มันคนละห้องแล้ว!” แต่จิ๊บยื่นกล่องไปแล้ว ประตูปิดปัง พวกเขาคาอยู่หน้าห้อง

น็อตถอนหายใจเสียงฟี้ “จิ๊บเอ๊ย… ดูจากรายชื่อ มันต้องห้องบนสิ ฉันเห็นห้อง 413 โทร.มา”

“เถอะน่า คงไม่เป็นไรแค่พิซซ่า เดี๋ยวก็เอาคืนมาได้”

ทั้งสองตัดสินใจขึ้นชั้น 4 ไปตามพิซซ่า ปรากฏว่าคนห้อง 413 ชายหนุ่มสุดห้าว ยืนกอดอก หน้าตาไม่รับแขก เห็นกล่องเปล่าของ 314 แล้วโวยว่าไม่ได้สั่งหน้าเห็ด เอาชีสมาให้แทน!

“อ้าว อะไรวะ กลายเป็นพิซซ่าสลับหน้า!?”

“เอาไงดี…” น็อตหน้าถอดสี

จิ๊บกลอกตา “ของแค่นี้คงไม่มีใครใส่ใจมั้ง เดี๋ยวไปขอห้อง 314 สลับละกัน”

แผนขอคืนพิซซ่าของสองคนเลยเริ่มขึ้นแบบมั่วนิ่ม กลายเป็นตอนกลางคืนที่จะเปลี่ยนชีวิตคู่หูสุดเพี้ยนคู่นี้ให้วุ่นวายกว่าที่คิด

น็อตเรียบร้อยสุดขีด ขณะที่จิ๊บใช้คารมเข้าขอพิซซ่าคืนจากห้อง 314 ซึ่งกลายเป็นว่าคนในห้องกำลังทะเลาะเรื่องปัญหาหม้อข้าว กับเพื่อนร่วมห้องจนไม่สนอะไร พอจิ๊บเริ่มเข้าไปถาม ก็โดนไล่ถามถึงหม้อหุงข้าวแทน สุดท้ายน็อตต้องแทรกกลาง โผล่มาแอบขโมยกล่องพิซซ่าตอนเจ้าของไปหยิบหม้อข้าว จิ๊บดึงมือไว้กระซิบเบา ๆ “อย่าไปหยิบผิดล่ะ ระวังเจอหม้อหุงข้าวเค็ม ๆ นะ”

คืนนั้นสองคนได้พิซซ่ากล่องผิดอีกกล่องกลับมา กัดไปคำนึงเจอข้าวโพดผัดปลาร้าแทนชีส รอยรั่วของแผนเริ่มชัดขึ้น น็อตเริ่มเครียด แต่จิ๊บบอก “อย่าคิดมากน่า จะสลับกี่รอบก็ยังไม่เท่ากับที่เขาทำหม้อข้าวหายหรอก”

ปัญหาสะสมต่อเนื่อง คนเริ่มตั้งข้อสงสัยว่าทำไมมี ‘เงาน่าสงสัยสองคน’ โผล่หัวไปมาทุกชั้นทุกห้อง พี่ยามเริ่มพูดผ่านวิทยุ “ไอ้สองคนนั้นอีกแล้วแฮะ”

จิ๊บชวน “งั้นเดี๋ยวเราแกล้งเป็นผู้จัดการหอพักซะเลย เดี๋ยวฉันไปพูดกับเขาเอง” น็อตไม่มั่นใจ แต่ต้องตามน้ำ สุดท้ายการวางแผนมั่วกว่าความเป็นจริง จิ๊บเอ็ดเสียงดังกับเด็กหอคนหนึ่ง “นี่มีใครเห็นหม้อหุงข้าวหน้าตาเหมือนพิซซ่ากล่องไหม!?” ทุกคนมองงง ๆ

กระแสข่าวลือในหอเริ่มเดินหน้า ว่ามี “ขโมยหม้อหุงข้าว” ซ่อนอยู่ ทุกห้องคุยกันเสียงดัง วุ่นไปหมด น็อตปล่อยให้อารมณ์พาไป พูดผิด ๆ ผิด ๆ กับเพื่อนห้อง 215 จนสลับพิซซ่าชีสกับพิซซ่าหน้าเผ็ด สุดท้ายพอเปิดเจอกลายเป็นขนมจีนน้ำยาปูที่เจ้าของห้องทำใส่กล่องไว้เล่น ๆ แล้วฝากเพื่อนไว้ในตู้เย็น

“ทำไมมันมีแต่พิซซ่าปลอมเต็มไปหมดเลยเนี่ย?” น็อตตัดพ้อ จิ๊บหัวเราะท้องแข็ง

เรื่องวุ่นวายไม่ได้จบ เพราะอีกไม่นาน มีเสียงเรียกประชุมคนหอหลังเที่ยงคืนโดยเจ้าของหอพัก “ใครเอาของคนอื่นไปสลับโปรดนำมาคืน ถ้าไม่งั้นจะตามดูวงจรปิด!!!”

สองคู่หูเริ่มตื่นตระหนก วางแผนเอาพิซซ่าทั้งหมดใส่ถุงผ้าสีชมพูลายการ์ตูน แอบไปแขวนไว้หน้าห้อง 314 แบบลับ ๆ แต่จังหวะที่กำลังจะวาง มีเพื่อนร่วมหอเปิดประตูพอดี มองสองคนด้วยสายตาเหมือนพบกลุ่มลับค้นหาขุมทรัพย์

จิ๊บอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ “เอ่อ… พอดีเราอยากขอโทษที่ทำให้ปั่นป่วนเมื่อคืนนี้ พิซซ่าพวกนี้…มันอาจจะไม่ครบหน้าเท่าไหร่ แต่ก็ทำด้วยใจ…เลยนะ” ทุกคนเงียบไปพัก แล้วหัวเราะลั่นทั้งตึก

เช้าวันใหม่ เจ้าของหอไม่ได้หาคนผิด กลับเอาพิซซ่าและหม้อหุงข้าวที่วุ่น ๆ มาประกาศ “ขอให้ทุกคนดูของตัวเองก่อนออกจากห้องนะ อย่าสลับกล่องกัน ฮ่า ๆ” น็อตกับจิ๊บถอนหายใจ หัวเราะกันเอง

สุดท้ายค่าหอเดือนนี้ได้มาจากทิปมหาศาลที่ทุกคนลงขันขอบคุณ “ทีมส่งพิซซ่าแสนวุ่น” ทุกคนในหอหัวเราะกับเรื่องคืนนั้น น็อตกลายเป็นคนไม่เป๊ะเสียจนเกินไป ส่วนจิ๊บเริ่มเช็กของก่อนทำอะไรสักอย่าง เป็นคืนที่ไม่มีใครลืมง่าย ๆ

เนื่องจากความผิดพลาดชวนวุ่นวายนี้เอง ทั้งสองจึงได้เพื่อนใหม่ ๆ เผลอ ๆ ยังได้สูตรข้าวโพดผัดปลาร้ามาลองด้วยซ้ำ “อย่างน้อยเราก็ได้ค่าหอ” จิ๊บพูดแซว น็อตโบกมือ “แต่เทอมหน้าฉันขอส่งแค่ส้มตำพอ…”

และกับค่ำคืนป่วนที่เปลี่ยนบรรยากาศหอพักธรรมดาให้กลายเป็น “คืนส่งพิซซ่าสลับที่นอน” ที่น่าจดจำที่สุด น็อตกับจิ๊บสัญญาว่า คืนต่อไป…จะเรียกซื้อข้าวจากร้านข้างล่างแทน