กลิ่นฝนบนระเบียงดาว
“แกเคยรู้สึกไหม ว่าเวลาเราอยู่กับใครสักคน...แล้วทุกอย่างมันเงียบลงจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง” เสียงฝนกระทบหลังคาเบา ๆ ขณะที่ภูผาเผลอมองตาเจนโดยไม่รู้ตัว คืนนี้ บนระเบียงรถไฟฟ้า…
ใกล้เพียงสายลมในหัวใจ
เสี้ยววินาทีระหว่างลมหายใจ ทุกอย่างดูเหมือนอยู่ในความเงียบ และเป็นครั้งแรกที่ 'ต้นน้ำ' กล้าเผชิญหน้ากับ 'ข้าวฟาง' พร้อมคำถามที่อัดแน่นในอกมาตลอดแปดปี ว่า... ความรู้สึกที่เก็บไว้นี้…
ปลายฝนต้นหนาวในหัวใจ
เสียงฝนพรำในเย็นวันรับน้องปีสอง เมฆินทร์แบกกระเป๋าเข้าไปในหอพัก เขาไม่รู้เลยว่าโลกที่มั่นคงของเขากำลังจะเปลี่ยนเพราะรัน— เพื่อนร่วมห้องที่เหมือนแสงแดดท่ามกลางเมฆฝน…
แสงรำไรระหว่างเรา
เมืองริมแม่น้ำช่วงหน้าฝน 'นงนภัส' นักวิทยาศาสตร์สาววัยยี่สิบห้า ผู้มีอดีตที่เจ็บปวดกับความรัก และเกลียดการเปลี่ยนแปลง ย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านเกิดตามหน้าที่งาน เธอพบ 'ทินกร' ศิลปินขาดทุนรักที่ผิดหวังจากชีวิตในกรุงเทพฯ…
เมื่อแสงเช้ากระทบใจ
แสงเช้าส่องลอดผ้าม่านสีขาวขุ่น ภายในออฟฟิศที่ค่อยๆปลุกความรู้สึกคุ้นเคยในใจใครบางคน —…
ฤดูฝนในห้องสมุดเก่า
ความรักค่อยๆ เบ่งบานท่ามกลางกลิ่นหนังสือ ฝนที่โปรยปราย กับความเงียบงันในใจของทั้งคู่ เมื่อความฝันสวนทางกันและอดีตที่เคยทำผิดต่อกันกลับมาหลอกหลอน…
ฤดูที่เราห่างกัน
ฤดูร้อนปีสุดท้ายในรั้วมหาวิทยาลัย ปัณณ์และนานา สองเพื่อนสนิทต่างเก็บงำความในใจ เมื่อความใกล้กลายเป็นไกล…
รอยยิ้มของเดือนเมษายน
รอยยิ้มในฤดูร้อนเปลี่ยนแปลงโลกของคนที่เคยปิดใจ ความขัดแย้งกลายเป็นจุดเริ่มของการค้นพบหัวใจตัวเอง เรื่องราวของรักที่ก่อเกิดจากการกล้าทำสิ่งที่ไม่เคยกล้า…
แด่ฝันที่รออยู่ปลายฟ้า
ภูผา ช่างภาพอดีตสดใส กับพลอย เด็กสาวผู้กล้าฝัน พบกันในรีสอร์ตธรรมชาติ กลางเมฆหมอกและเสียงฝน หัวใจทั้งสองต่างแบกอดีต ความฝันที่แตกสลาย และความกลัว ค่อย ๆ เอ่ยคำพูดจริงผ่านบทสนทนาเงียบ ๆ จนรักเริ่มผลิบานท่ามกลางความลังเล…
ระยะแห่งใจ
ในคอนโดเล็ก ๆ กลางเมือง ดาวผู้เงียบขรึมกับบิวผู้เปล่งประกายต่างใช้กำแพงเป็นพรมแดนใจไปนานแรมปี จนการบ้านชิ้นหนึ่งผลักชีวิตทั้งสองให้มาผูกพัน บางขณะ ดาวอยากอยู่ห่าง แต่บางครา เขากลับอยากใกล้ ความฝันและความกลัวของแต่ละคนค่อย ๆ…