สิ่งที่ซ่อนอยู่ในสายฝน
เสียงสายฝนกระทบกระจกหน้าต่างขณะพลรอแววในโรงอาหาร ความสัมพันธ์ที่ไม่เคยพูดถึงเติบโตขึ้นทีละน้อย ขณะที่ความจริงหลังความเงียบกำลังรอวันเผยออกมา…
แสงดาวที่ปลายฟ้า
“บางทีคนเราไม่ได้กลัวการเริ่มใหม่...แต่กลัวจะผิดหวังซ้ำอีก” เสียงของกันต์สั่นเบาเมื่อสบตากับจันทร์ทิพย์ในคาเฟ่เล็กกลางคืนฝน คุณค่าของอดีต กลิ่นหอมของกาแฟ และเสียงเพลงเบา ๆ ต่างกลายเป็นสายใยบาง ๆ ที่ค่อย ๆ ดึงหัวใจทั้งสองคนให้ชิดกันอีกครั้ง แม้ต่างก็รู้…
เมื่อวาน…ในวันพรุ่งนี้
เมื่ออดีตเจ็บปวดและความฝันยังคงสวนทาง การพบกันระหว่างชายหนุ่มผู้สร้างโลกจากจินตนาการและหญิงสาวหัวใจดื้อดึง ก่อเกิดความสัมพันธ์ที่ทั้งตลกขื่นและหวานลึก เรื่องราวของการให้อภัย เปิดใจ…
ฤดูฝนของหัวใจ
เสียงฝนที่ตกกระทบกระจกหน้าต่างหอพักของข้าว กับรอยยิ้มที่ปีย์แอบเก็บซ่อนไว้…
แด่ความจริงที่แสนสั้น
คืนวันสงบที่ถูกปั่นป่วนด้วยคำสารภาพซึ่งไม่กล้าบอก ภายใต้ออฟฟิศกลางเมืองที่เต็มไปด้วยความกดดัน ชื่อของเธอกับเขาถูกล้อเลียนว่าเป็นคู่กัด แต่ในความจริง มีอะไรบางอย่างอ่อนหวานที่กำลังผลิบาน ชั่วขณะที่ความลับถูกผลักไสให้เปิดเผย พวกเขาจึงต้องตัดสินใจ…
ดอกไม้ใต้สายฝน
เสียงสายฝนที่ตกกระทบกระจกหน้าต่างห้องเรียน กลายเป็นฉากหลังของความสัมพันธ์แปลกประหลาดระหว่างหญิงสาวผู้สดใส กับชายหนุ่มผู้แสนเย็นชา เมื่อโชคชะตาบังคับให้ทั้งสองร่วมงานกัน เสียงหัวใจจึงดังขึ้นท่ามกลางการแกล้งและรอยยิ้มจาง ๆ…
เธอที่ริมหน้าต่างฤดูฝน
เสียงฝนโปรยละอองลงบนกระจกหน้าต่าง อคินนั่งวาดภาพอย่างเงียบงัน ท่ามกลางรอยร้าวบางอย่างในใจที่เขายังไม่กล้าเผชิญ จนเมย์ เพื่อนสนิทที่ไม่เคยปล่อยให้เขาต่อสู้กับความเศร้าเพียงลำพัง ค่อยๆ เปิดประตูเข้ามาเปลี่ยนชีวิตเขาทีละน้อย…
เส้นขนานของหัวใจ
สองคนที่เหมือนขั้วตรงข้ามในออฟฟิศ ความจริงในอดีตและความฝันที่สวนทาง ทำให้พวกเขาต้องเรียนรู้จะเปิดใจ…
เงาสะท้อนกลางสายฝน
เสียงฝนหลังเคาน์เตอร์กลายเป็นดนตรีกล่อมใจให้สองคนได้เรียนรู้จะฟังหัวใจของตนและกันและกัน แม้จะเริ่มจากความเย็นชากับความยิ้มแย้มที่เหมือนน้ำและไฟ สุดท้าย...ในคืนที่ฝนตกหนักกว่าครั้งไหน ๆ…
เสียงของความห่างไกล
“…เธอกลัวระยะทางไหม?”“กลัว แต่…บางที บางอย่างก็ต้องลอง เชื่อกันก่อน”จินตะกับใยไหม ต่อสู้กับความห่างไกล ความเข้าใจผิด และความฝันที่ไม่เหมือนกัน ก่อนจะกล้าที่จะยอมรับความรู้สึกจริงต่อกันท่ามกลางเสียงเปียโน ชาเขียวเย็น…