การหายไปที่ ‘บ้านปานวาด’
แสงไฟอบอุ่นภายนอกบ้านปานวาดตัดกับเงามืดสนิทในห้องโถง ทุกย่างก้าวของกลุ่มคนที่เข้ามาเปลี่ยนบรรยากาศให้อึดอัดขึ้นเรื่อย ๆ เสียงกุกกักในความเงียบ และสายลมเย็นๆ จากหน้าต่างที่เปิดเอง กลายเป็นสิ่งที่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาตรงๆ…
หอพักหมายเลข 8
เสียงเดินกลางดึกในทางเดินที่ว่างเปล่าของหอพักหมายเลข 8 มิได้หยุดลง พร้อมเงาเร้นที่รอเปิดเผยความจริงที่ใครบางคนอยากลืม ขวัญเพิ่งมาถึง…
เสียงในห้องเงียบ
สิ่งผิดปกติแรกเกิดขึ้นพร้อมเสียงข่วนที่ผนัง ทั้งที่ห้องทุกบานปิดสนิท กลิ่นยาเก่าตีขึ้นมากระทบจมูก ท่ามกลางความเงียบกับแสงไฟแย้มอ่อน เธอรู้ว่ามีบางอย่างกำลังรออยู่ในเงามืด... และเสียงกระซิบที่ไม่มีใครยืนยันว่ามีจริง…
เสียงในเรือนหิน
ในคืนที่ไร้แสงดาว เงาของเรือนหินโบราณโถมเข้าหานิศาผ่านกระจกหน้าต่าง เธอกลืนน้ำลาย ฝืนฝ่าความเงียบ คลำหากุญแจประตู เหมือนเสียงในบ้านเรียกขานชื่อเธอ…
เงาสุดท้ายในหอพักเลขที่แปด
เสียงฝีเท้าที่ได้ยินในยามดึก เสียงกระซิบที่ไหลมาในเงามืด…
คืนที่ไม่มีเสียงสวดมนต์
ในหมู่บ้านที่ไม่มีใครสนใจกลางดึกที่ว่างเปล่า 'พราว' หญิงสาวผู้แปลกหน้า ติดกับในความเงียบผิดปกติที่ทอดยาว ไร้เสียงสวด ไร้แสงไฟ…
เสียงเงาในหอเก่า
เม เมื่อย้ายเข้าหอพักหญิงเก่าของมหาวิทยาลัยกลางป่า เธอรับรู้ได้ถึงความอึดอัดและเสียงแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นยามค่ำคืน ทว่าเมื่อเพื่อนร่วมหอคนหนึ่งหายตัวไป เมกับเพื่อนอีกสองคนจึงเริ่มตามหาความลับในอดีตของที่แห่งนี้…
ห้องหมายเลขสิบเจ็ด
นาวี นักศึกษาปีสุดท้าย ที่ยังถูกหลอกหลอนด้วยความผิดในอดีต ย้ายเข้าหอพักหมายเลขสิบเจ็ดโดยไม่เต็มใจ ไม่นานหลังจากนั้น เสียงประหลาดและเหตุการณ์ผิดปกติเริ่มปรากฏกลางดึก ความจริงเกี่ยวกับอดีตอันดำมืดของหอพักค่อยๆ เปิดเผย…
เงามืดในเรือนกล้วย
เสียงลึกลับท่ามกลางสวนกล้วยและเงาคลุมเครือในบ้านไม้เก่า…
เงาใต้กรงนก
ในคืนที่ฝนตกหนัก ‘อังศุมาลิน’ หญิงสาววัยสามสิบขับรถกลับบ้านสวนกลางป่าตามคำขอของผู้เป็นแม่ที่เพิ่งเสียชีวิต เธอพบว่าสวนร้างกลับเต็มไปด้วยเสียงนกกรงแปลกประหลาด ทุกคืนฝันถึงเสียงเพรียกนำเธอสู่ป่า และสร้างรอยร้าวในจิตใจมากขึ้นเรื่อยๆ ความลับในอดีต…