ห้อง 124 ไม่ว่าง (จริง ๆ นะ)
ต้นกับชิสองเพื่อนซี้วางแผนจะยึดห้อง 124 ที่ร่ำลือว่า 'ว่าง' แต่กลับต้องเจอทั้งความเข้าใจผิด เรื่องราวซับซ้อน และวีรกรรมซวย ๆ…
สมาคมเพื่อนบ้านจอมวุ่นกับภารกิจประตูลับ
เมื่อหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งต้องรับมือกับภัยใหม่จากพ่อค้าขายของมือสอง มีสมาคมเพื่อนบ้านนามว่า 'รวมใจ' ที่นำโดยพี่หมูชายพุงยื่นผู้คิดบวกเกินจริง สมศรีสุดเป๊ะ อรรุ่นน้องผู้วุ่นวาย และดลขี้ระแวง พวกเขาต้องรวมหัวตามหา 'กุญแจประตูลับ'…
ชมรมซุปเปอร์ขี้เกียจ (Lazy Superclub)
เมื่อโย นักเรียนชายผู้มั่นใจว่า 'ไม่ทำอะไร' คือพรสวรรค์อันล้ำเลิศ ชวนเพื่อนเฉื่อย ๆ อีกสามคนตั้งชมรมซุปเปอร์ขี้เกียจ เพื่อจะได้อยู่นิ่ง ๆ ไม่โดนจับไปทำกิจกรรม แต่เหตุการณ์กลับบานปลายเกินควบคุม…
ปฏิบัติการป่วนสมาคมหอชาย (บ้านเช่าหัวเราะ)
เมื่อหอชายราคาถูกกลายเป็นเวทีความวุ่นวายแห่งแผนช่วยเพื่อน สมาชิกแก๊งแต่ละคนที่แสนจะต่างขั้วต่างเป้าหมาย เริ่มต้นภารกิจง่าย ๆ แต่กลับบานปลายกลายเป็นปฏิบัติการโกลาหลจนอาจต้องถูกเชิญออกจากหอ…
ภารกิจป่วนชวนวุ่นของหอ 6
เมื่อกลุ่มเพื่อนต่างนิสัยในหอ 6 ต้องรวมพลังปิดบัง 'แมว' ที่มาแบบไม่ตั้งใจ กลายเป็นความวุ่นวายลุกลามทั้งหอ แผนปิดบังที่พังทุกครั้ง ทำให้ทั้งสี่คนต้องเรียนรู้เติบโตและเห็นคุณค่าของกันและกันในแบบฮา…
เพียงข้างใจ
เสียงกีตาร์ของจีโน่สะท้อนก้องในร้านกาแฟที่ยังซ่อมไม่เสร็จ ขณะที่ออมเฝ้ามองซากไม้เก่า สองคนที่เคยขัดแย้งกันในทุกคำพูด กำลังเรียนรู้ที่จะยอมรับกันและกันผ่านรอยร้าวของอดีตและความฝันที่ไม่ลงรอย จนใจสองดวงเริ่มเปิดรับความรัก —…
ฤดูฝนของความลับ
เสียงฝนแรกของฤดูลงกระทบหน้าต่างที่ออฟฟิศ พันกับแพร—ที่วันวันไม่มีอะไรเข้ากันได้ นั่งเงียบข้างกัน ทุกคำพูดเหมือนจะเปิดบาดแผลในใจอีกฝ่าย ท่ามกลางเสียงฝน…
แสงเงาจากต่างฟ้า
คืนหนึ่ง อีเมลผิดฉบับเดียว ทำให้หญิงสาวที่ฝังตัวอยู่กับห้องเล็กๆ ในกรุงเทพ กับชายหนุ่มที่เฝ้ามองแสงไฟเมืองปราก ผ่านเงาของอดีตและความฝันที่ยังลังเลใจ ค่อย ๆ เปิดใจต่อกันเช่นเงาที่เคลื่อนตัวอยู่ใต้แสงจันทร์…
ฤดูที่ไม่มีเธอเป็นเพียงความว่างเปล่า
ลมเย็นต้นฤดูหนาวพัดผ่านระเบียงคณะสถาปัตย์ อิฐหยุดพู่กัน สายตาแอบมองแพรครั้งแล้วครั้งเล่า เธอขีดดินสออยู่ข้างๆ อย่างใจจดจ่อแต่ซ่อนรอยยิ้มบาง ๆ ไว้ในเงาแสงแดด สองหัวใจไม่กล้าเอื้อม สองทางเดินใกล้แต่ไกล…
ฤดูฝนที่ต่างกัน
...ในมหาวิทยาลัยที่ผู้คนต่างวิ่งหลบฝน นนท์รอรถเมล์ด้วยแววตาว่างเปล่า ในขณะที่แพร มือกำร่มคันเล็กไม่ได้สนใจร่มเลยแม้แต่น้อย เรื่องที่ยังพูดไม่ได้ของแต่ละคนเหมือนอยู่ในอากาศเปียก ๆ…