วันธรรมดาที่เปลี่ยนไป
บางวันที่ดูธรรมดา กลับเปลี่ยนใจสองคนไปตลอดกาล แค่กล้าพอให้อภัย…
ให้ใจบอกว่ารัก
เมื่อฟ้าและต้นต้องทำงานร่วมกันในโครงการสำคัญ พวกเขาเริ่มค้นพบกันและกันผ่านความขัดแย้ง เรื่องราวของความรักที่ต้องค่อย ๆ เติบโตท่ามกลางความลับ เกือบเสียกันไป…
กระซิบรักกลางสายฝน
กลางสายฝนเย็นฉ่ำในกรุงเทพฯ เพลินและภัทร์ต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกจริงในใจ ทั้งสองต่างมีความกลัวและแผลจากอดีต แต่ความสัมพันธ์แบบเพื่อนร่วมงานที่เริ่มต้นอย่างเกร็ง ๆ กลับค่อย ๆ กลายเป็นสายสัมพันธ์บางเบาที่เชื่อมใจ ขณะที่พายุในอดีตกำลังหวนกลับมา…
สนามหญ้าสีเทา
“เธอกลัวจะไม่มีใครอยู่ข้างๆ เหรอฟ่าง” ปวินเงียบหลังถาม น้ำเสียงสั่นน้อยๆ ในต้นค่ำที่มีสายลมเย็นพัดผ่าน ทั้งสองมองตากันในความเงียบ…
ฤดูฝนในปลายทางฝัน
เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้าต่าง ท่ามกลางแสงไฟเมืองที่ส่องกระทบตึกสูง คือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ระหว่าง 'เพชร' วิศวกรสาวที่ไม่เคยยอมใคร กับ 'ต้น' นักวิเคราะห์ธุรกิจผู้เปี่ยมด้วยทิฐิ สองหัวใจชนกันอย่างรุนแรงในวันแรกที่รู้จัก…
พร่างพิมพ์กลางสายฝน
“บางทีความรู้สึกที่อยู่ในใจก็เหมือนสายฝน—เราควบคุมไม่ได้…
ฤดูฝนของเรา
สายฝนเทกระหน่ำดังก้องนอกกระจก วันแรกที่ฤดูฝนจับสองชีวิตที่แตกต่างกันมาเจอกันในแผนกครีเอทีฟของบริษัทเล็กๆ แห่งนี้ หนึ่งคนมุ่งมั่นไขว่คว้าความฝัน อีกคนกำลังหนีอดีตที่ปวดร้าว ไม่มีใครรู้ว่าระหว่างเสียงฝนตก กับความเงียบงันในใจ เรื่องราวของทั้งคู่กำลังค่อยๆ…
ระหว่างแสงจันทร์ใต้คฤหาสน์ริมทะเล
เสียงคลื่นทะเลกระทบฝั่ง ดึงกลุ่มวัยรุ่นเข้าสู่คฤหาสน์ลึกลับที่ซ่อนอดีตดำมืด คืนแรกเกิดการหายตัวอย่างไร้ร่องรอย ทุกก้าวคือความกลัว มิตรภาพสั่นคลอน ท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่องความจริง พวกเขาต้องเผชิญเงาของอดีตและตัวตน…
เกาะบทสุดท้าย
เรือถูกคลื่นซัดแตกกลางคืนมืดมิด ทุกคนตื่นในเช้าที่ไม่มีเสียงโทรศัพท์ ไม่มีสัญญาณ ไม่มีอะไรยืนยันตัวตนเก่า ทุกสายตาจ้องมองเกาะรกร้าง ป่าแน่นชื้น กลิ่นทราย กลิ่นเกลือ…
หอพักหมายเลขสิบสี่
เสียงตะโกนดังแว่วออกมาจากห้องหมายเลข 302 ก่อนจะเงียบวูบไป…