ระยะห่างที่มองเห็นใจ
แค่ข้อความในเวลาเที่ยงคืน...อาจเปลี่ยนวิธีที่หัวใจสองดวงมองสิ่งรอบตัวไปตลอดกาล แม้จะอยู่กันคนละมุมฟ้า ขวัญและนทีต้องค้นหาว่า…
สายลมปลายฤดู (Whisper of the Last Breeze)
...มือแก้วใสแตะลงบนคีย์เปียโนแผ่วเบา สายตาลอบมองรุ่นพี่ร่างสูงที่ก้มซ่อมสายกีตาร์ตรงมุมห้องดนตรี ความเงียบที่ปกคลุมระหว่างคนสองคนค่อยๆ…
รอยแผลใต้อาทิตย์สีเทา
เสียงอึกทึกของนักศึกษาใหม่ดังคลอไปกับความเงียบงันระหว่าง 'พิมพ์ดาว' และ 'ภาคิน' สองเพื่อนสนิทที่สายตาเต็มไปด้วยบางอย่างที่ยังไม่กล้าสบกันตรง ๆ เบื้องหลังรอยยิ้มนั้น อดีตและความลับเร้นลึกกำลังค่อย ๆ กัดเซาะจิตใจทั้งคู่จนถึงวันที่ต้องกล้าตัดสินใจ...…
รอยยิ้มของเปียโน
เสียงเปียโนในค่ำคืนอันเงียบสงบ นำพาให้หัวใจที่เต็มไปด้วยรอยแผลใกล้ชิดทีละน้อย การเดินทางของความสัมพันธ์ที่ไม่เร่งรีบ ในรั้วมหาวิทยาลัยที่สีสันเปลี่ยนไปตามฤดูกาลนี้…
สายฝนในหัวใจ
ท่ามกลางสายฝนและความคลุมเครือของอดีต ชายหนุ่มผู้มีอดีตขมขื่นกับหญิงสาวที่เคยผิดหวังในความรัก พบกันด้วยใจที่ยังปิด พวกเขาต้องร่วมงานและฝ่าฟันอุปสรรคใจจนเติบโตทั้งสองฝ่าย ท้ายสุด เมื่อฝนซา…
เสียงของหัวใจที่ยังไม่กล้าบอก
เสียงเพลง Lo-fi เบาๆ ลอยมาแตะปลายหู ฟ้าใสก้มหน้าลงกับโน้ตบุ๊ก ใบหน้าสะท้อนแสงหน้าจอและแววตามุ่งมั่นไม่ยอมแพ้ ห่างไปอีกมุม ศรุตขยับกระป๋องกาแฟ รอยยิ้มน้อยซ่อนอยู่ใต้เงาคิ้ว คำพูดธรรมดาแต่มีบางอย่างที่อยากจะพูดออกมา ทว่าทั้งคู่กลับเลือกเก็บมันไว้ในใจ…
เส้นทางหัวใจผ่านฤดูฝน
หยาดฝนตกกระทบกระจกหน้าต่าง เธอหันไปสบตาผ่านละอองนั้นกับเขา ใบหน้าเงียบงันแต่แววตาซ่อนความลังเล กับความรู้สึกที่ไม่กล้าส่งเสียงผ่านคำพูดจริง ๆ ทั้งคู่เหมือนอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ไม่มีวันหยุด…
ฤดูฝนที่เรายังไม่กล้ารัก
ฝนกระหน่ำในเย็นวันศุกร์นั้น ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น…
โลกในเงาสะท้อน
น้ำกับเป้เริ่มด้วยความไม่เข้าใจ เมื่อวันเวลาผ่านไป ต่างเรียนรู้ เติบโต และยอมรับอดีตของกันและกัน เส้นทางแห่งการให้อภัยจึงเปิดโอกาสให้คนสองคนได้รักในจังหวะที่ใช่…
หัวใจเพียงชั่วคราว
หมิวกับภพไม่ได้เริ่มต้นจากความเข้าใจ แต่เมื่อโชคชะตาทำให้ต้องทำงานใกล้ชิดกัน ทุกการปะทะและรอยร้าวกลับค่อยๆ เติมเต็มหัวใจของทั้งคู่ให้เปลี่ยนแปลง ความสัมพันธ์ที่เคยดูเหมือนเพียงชั่วคราว…