วันธรรมดาที่เปลี่ยนไป
บางวันที่ดูธรรมดา กลับเปลี่ยนใจสองคนไปตลอดกาล แค่กล้าพอให้อภัย…
แสงจันทร์กลางฝน
สายฝนโปรยปรายในเย็นวันศุกร์ กวินและพลอยต่างทำงานล่วงเวลาอยู่ในออฟฟิศเดียวกัน ท่ามกลางเสียงรัวของหยาดฝนและแสงไฟนีออน ความสัมพันธ์แปลกประหลาดและเปราะบางได้เริ่มต้นขึ้นอย่างไม่รู้ตัว…
เสียงของดวงจันทร์บนฟากฟ้ากรุงเทพ คืนหนึ่งในฤดูฝน
ความสัมพันธ์ของเจนและธีร์เริ่มต้นด้วยความไม่เข้าใจต่างฝ่าย ทั้งสองต้องเรียนรู้ที่จะรับมือกัน ผ่านการทำงานที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง ความลับในอดีต และความกลัวการเจ็บปวด ความใกล้ชิดและการห่างไกลเป็นบททดสอบ…
เธอ (ไม่) เหมือนเดิม
เมื่ออดีตเริ่มรบกวนชีวิตปัจจุบัน เพื่อนสนิทสองคนในออฟฟิศต้องเผชิญหน้ากับความกลัว ความเสียใจ และปัญหาหัวใจ... ระหว่างเติบโต…
ในเงามุมแสง
เสียงพู่กันกระทบผืนผ้าใบในสตูดิโอเงียบสงัด ถูกแทนที่ด้วยเสียงแป้นพิมพ์ของชายหนุ่มผู้มีดวงตาเศร้า ในขณะที่ศิลปะและโค้ดไหลเรียงต่างขั้ว สองหัวใจค่อยๆ…
เพลงเงียบในฤดูฝน
ท่ามกลางสายฝนของบางกอก พีท นักศึกษาคณะดุริยางคศิลป์กลายเป็นคนเงียบขรึมเมื่อบทเพลงสำคัญของชีวิตหายไป ส่วนมายา เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยที่ดูนิ่งเฉย กลับซ่อนเสียงหัวใจไว้ลึกสุดหัวใจ ในวันที่ฟ้ายังเปียกฝนและความฝันดูไกลเกินเอื้อม…
ขอบฟ้าสีเทาในฤดูฝน
เสียงฝนตกหนักกระทบกระจกห้องข่าว บรรยากาศเย็นเฉียบแต่เปียกชื้น แววตาของวฤทธิ์และภูวดีสบกันอีกครั้ง ทั้งที่มองไม่ออกว่าจุดจบระหว่างพวกเขาจะเป็นเช่นไร จากความเป็นเพื่อนร่วมงาน กลายเป็นความใกล้ชิด ปะปนความลังเล และคำโกหกเล็ก ๆ…
ระยะห่างของใจ
เมื่อภูผากับวีนัสเดินคนละเส้นทาง ความรักของทั้งสองต้องเผชิญระยะห่างที่มากกว่าแค่ระยะทาง…
สายลมของความฝันและแสงแดดยามเช้า
เพียงเช้าที่แดดลอดม่านลงมา ขุนทะเลกับน้ำหนึ่งยังไม่เคยพบกัน แต่โลกแคบลงเมื่อเสียงขลุกขลักตรงระเบียงหอพักเปลี่ยนพวกเขาจากคนแปลกหน้าสู่เพื่อน…
สองฝั่งของความฝัน
เมื่อฟากฟ้ากับแผ่นดินต้องเลือกความฝันของตนเองหรือความรักที่เติบโตอย่างแผ่วเบา…