เครื่องฉายทำงานติดขัดกลางคําฉายภาพยนตร์พรมแดงคืนวันศุกร์ ความมืดถูกฉีกเป็นแสงสว่างที่สั่นไหวแล้วหยุด…
ไซเรนของตลาดกลางฟ้าดังกระหึ่มจนกระจกหน้าต่างร้านสะพานสั่น มิลินวิ่งผ่านแผงผักลอยและตะกร้าผ้าพันคอที่ลอยเต้นตามลม…
เสียงจักจั่นดังกลบเสียงคลื่นในยามเย็น ขณะที่เมธัสลากกระเป๋าผ่านป่าสนหนาทึบ มีป้ายไม้ซีดสลักว่า ‘ไลลา…
นภาไต่บันไดยาวที่พันด้วยท่อและสายไฟ สายลมจากเฟืองลอยพัดจนผ้าคลุมหัวปลิว เธอกำมือจนเล็บขาวขยับ…
“เอ้า หมุนขวดสิ อย่าให้เสียเวลา!” มาร์ชตะโกนขึ้นพร้อมโยนขวดน้ำเปล่าลงบนผืนทราย เตชินท์เหลือบมองพิณที่นั่งเงียบ ๆ…
เสียงกริ่งเลิกเรียนดังดังจนคาอยู่ในอกของนารา ในห้องเลขที่ 601 โต๊ะของมีนว่างเปล่า แผ่นกระดาษลายน้ำดินสอลื่นอยู่บนพื้น…
Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!