หอพักหมายเลขสิบสี่
เสียงตะโกนดังแว่วออกมาจากห้องหมายเลข 302 ก่อนจะเงียบวูบไป…
เกาะบทสุดท้าย
เรือถูกคลื่นซัดแตกกลางคืนมืดมิด ทุกคนตื่นในเช้าที่ไม่มีเสียงโทรศัพท์ ไม่มีสัญญาณ ไม่มีอะไรยืนยันตัวตนเก่า ทุกสายตาจ้องมองเกาะรกร้าง ป่าแน่นชื้น กลิ่นทราย กลิ่นเกลือ…
ระหว่างแสงจันทร์ใต้คฤหาสน์ริมทะเล
เสียงคลื่นทะเลกระทบฝั่ง ดึงกลุ่มวัยรุ่นเข้าสู่คฤหาสน์ลึกลับที่ซ่อนอดีตดำมืด คืนแรกเกิดการหายตัวอย่างไร้ร่องรอย ทุกก้าวคือความกลัว มิตรภาพสั่นคลอน ท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่องความจริง พวกเขาต้องเผชิญเงาของอดีตและตัวตน…
แสงสลัวใต้ท้องฟ้าเรือนจำ
เสียงลมหายใจเบา ๆ ของใครบางคนลอยมากลางความเงียบในห้องขังเก่า เด็กหนุ่มคนหนึ่งจ้องมองแสงสลัวลอดจากหลังลูกกรงอย่างไม่พอใจ ในขณะเดียวกันเงาวูบวาบก็กระพริบผ่านผนังเรือนจำ เมื่อลับตาทุกคน…
เกาะแก้วกลางหมอก
ขณะที่สายหมอกหนาแน่นคลุมเกาะนิรนามและคลื่นทะเลซัดซ้ำไม่หยุด นักศึกษากลุ่มหนึ่งต้องเผชิญหน้าความกลัว ความทรยศ และเงาลึกลับจากอดีต…
เพลิงสะท้อนในเงาฝัน
ในคืนหนึ่งที่หอพักนักศึกษาชายเก่าแก่ เซฟ หายตัวไปจากห้องท่ามกลางความเงียบ ห้องเลขที่ 305 จึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นที่กลุ่มเพื่อนทั้งสาม "ปัณณ์ จีโน่ ขิม" ต้องร่วมมือกันไขปริศนา แรงกดดัน ความลับส่วนตัว และกลิ่นอายเหนือธรรมชาติกำลังแทรกซึมทุกวินาที…
ประกายรัตติกาลที่เมืองหิมะ
หิมะขาวเต็มเมืองครามเคลือบฉากการหายไปของ 'อิงฟ้า' จนนำ 'พลอย' เพื่อนสนิทผู้หวาดกลัวการโดนทอดทิ้ง สู่การไขปริศนามืดมิดที่กลายเป็นบทพิสูจน์หัวใจระหว่างมิตรภาพ ความหวัง…
เกาะสุดปลายสายหมอก
แสงจันทร์บนพื้นทะเลทอดเงาเย็นเยียบ ขณะที่เรือล่มกลางคลื่น พีร์และเพื่อนๆ ตื่นขึ้นบนเกาะลึกลับที่ยังไม่มีใครเคยพบ ระหว่างหมอกหนาทึบ พวกเขาต้องต่อสู้เพื่อเอาตัวรอด ซ่อนปมลึกในใจ แต่บนเกาะนี้...สิ่งที่คนต้องกลัวที่สุด อาจไม่ใช่สัตว์ร้าย หรือสิ่งลี้ลับ…
ทะเลหมอกกลางราตรี
คืนหนึ่งท่ามกลางหมอกหนานอกชายฝั่ง นักศึกษากลุ่มหนึ่งหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เหตุการณ์ลึกลับและความลับในใจแต่ละคนก่อตัวขึ้นท่ามกลางการค้นหาและความหวาดกลัว ไม่มีใครแน่ใจว่าอะไรซ่อนตัวอยู่ในหมอก…
คืนสุดท้ายที่สตูดิโอศิลปะล่องหน
คืนหนึ่งในสตูดิโอศิลปะกลางกรุงที่มองเห็นแต่หาไม่พบ นักศึกษากลุ่มหนึ่งสงสัยว่าผู้ช่วยสอนศิลป์ที่หายตัวไปเกี่ยวข้องกับความลับของที่นี่ พวกเขาเผชิญหน้าคำสาป ทดสอบมิตรภาพ ความกลัว และเลือกสิ่งที่สำคัญที่สุด…