ใต้แสงไฟที่ไม่มีชื่อ
ขณะที่เขาวาดภาพใบสุดท้ายภายใต้แสงไฟริมระเบียง ปวริศเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สบตาภัทรที่ยืนเงียบอยู่ข้าง ๆ ความผิดพลาด ความลังเล และสิ่งที่ไม่เคยพูดออกไปแขวนค้างในอากาศ ก่อนสายลมยามค่ำจะส่งคำสารภาพแบบกล้า ๆ กลัว ๆ…
กลางสายฝนที่ลานดาดฟ้า
เสียงฝนกระทบหลังคาดังแผ่ว ท่ามกลางบรรยากาศเปียกปอนบนลานดาดฟ้ามหาวิทยาลัยที่หนึ่งในกรุงเทพฯ…
สองใจ…คนละทาง
สองหัวใจที่พบกันในโลกทำงานอันแสนวุ่นวาย ฟ้ากับดินเดินสวนกันในความฝัน และความเจ็บปวดที่ยังกอดเก็บในใจ ร่วมงานครั้งนี้จะเปลี่ยนทั้งชีวิต…
คืนที่ดาวหล่นใต้สายฝน
คืนหนึ่งในรั้วมหาวิทยาลัย วันฝนตก โมกับต้นกล้าที่ไม่เคยรู้จักกัน ต้องหลบฝนใต้โรงรถเก่า ๆ…
วาดฝันกลางเงาฝน
เสียงฝนกระทบกระจกหน้าต่าง ขวัญนั่งวาดรูปอย่างเงียบงัน ท่ามกลางความตึงเครียดในที่ทำงาน เธอกับ 'ตอบ' คู่ปรับที่แอบมองกันอยู่ห่าง ๆ ต่างก็มีเป้าหมายที่สวนทางกัน ทั้งสองไม่รู้เลยว่าภายใต้การกระทบกระทั่งกันนั้น มีบางอย่างที่ค่อย ๆ เติบโตขึ้น…
ดาวส่องใจ
"เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม ถ้าฉันไม่เหมือนเดิม?" นาเดียสบตาฟ้าทองกลางคืนฝนตก วันหนึ่งที่ความลับเรื่องหัวใจซ่อนมานานรั่วไหล ทุกความเงียบ ทุกคำพูดค้างคา…
เพียงเงาจันทร์ใต้ท้องฟ้าเดียวกัน
นุ่นกับภาคย์กลายเป็นมากกว่าคนทำงานร่วมกัน เมื่อความรู้สึกลึกซึ้งและอดีตที่ซ่อนอยู่ค่อย ๆ ถูกเปิดเผย…
ทางสายรุ้งระหว่างเรา
เพียวไม่เคยกล้าบอกความในใจ ทั้งที่หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่อยู่ใกล้คราม ความฝันของทั้งคู่เดินสวนทาง ความลับกับคำถามในใจจึงก่อตัวขึ้นกลางสายฝน พวกเขาจึงต้องเลือกระหว่างความกล้าหาญที่จะเป็นตัวเอง หรือความสุขปลอมๆ…
ในความเงียบงันของแสงดาว
เสียงเพลงเบา ๆ ในคืนนั้นคือจุดเริ่มต้นของความผูกพันที่ใครก็ไม่คาดคิด ยิ่งใกล้กันเท่าไร ยิ่งต้องเลือกระหว่างความฝันของตัวเองกับหัวใจที่ค่อย ๆ…
เงาสีเทาในหอศิลป์
ชายหนุ่มนั่งวาดภาพในสตูดิโอเก่า แสงจากหน้าต่างเฉียดผ่านไหล่ มีเพียงเงาแปลกตาเคลื่อนไหวปรากฏบนผนัง ทว่าสายตาเขาหยุดที่ใบหน้าดูวิตกของเมย์ เพื่อนร่วมหอที่กำลังจ้องกระดาษว่างเปล่าของตนเอง เสียงหัวเราะเบาๆ แทรกซึมมาในความเงียบก่อนจะจางหาย เรื่องราวของอดีต…