ฤดูที่แล้วของสองเรา
“ที เราจะเดินกลับหอด้วยกันไหม” แก้มพูดติดขัด สายตาเลี่ยงหลบแววตาจริงจังของเพื่อนสนิทที่กำลังลังเลระหว่างการเลือกอยู่ข้างตัวเองหรือความฝันของอีกฝ่าย พวกเขายืนอยู่นานในความเงียบ ถูกปกคลุมด้วยความอึดอัดของเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา…
จังหวะรักระหว่างเงาเมฆ
เสียงสายฝนกระหน่ำกลางบ่ายทำให้ทุกอย่างในร้านกาแฟพร่าเบลอ อากาศก้มมองสมุดวาดภาพ ขณะที่แพรวส่งสายตาท้าทาย "นายวาดฉันสิ ฉันก็ถ่ายรูปนาย"…
ปลายทางของเสียงเงียบ
เสียงเงียบในหัวใจของฝ้าย กับเพลงที่ยังไม่สมบูรณ์ของซัน สะท้อนความรู้สึกที่ติดค้างอยู่ในรอยร้าวของวัยหนุ่มสาว ก่อนทั้งสองจะพบว่า บางครั้งการยอมรับความกลัวและความผิดพลาดในอดีต…
แสงดาวไม่เคยดับ
เมื่อเพลินเดินทางมาทำความฝันที่กรุงเทพฯ เธอได้รู้จักภัทร์ผ่านวงการศิลปะ ทั้งสองเรียนรู้และดึงดูดกันแต่ต่างคนต่างมีบาดแผลในอดีตและความกลัวของตนเอง…
จังหวะใจเรายังตรงกันไหม
ข้าวหอม นักออกแบบกราฟิกที่หลีกหนีความผิดพลาดในอดีต ตัดสินใจรับงานใหม่ที่คลื่นวิทยุแห่งหนึ่ง ที่นั่นเธอได้พบอธิ โปรดิวเซอร์หนุ่มเจ้าระเบียบและเย็นชา ทั้งสองต้องร่วมมือฟื้นฟูรายการที่กำลังเสื่อมความนิยม ขัดแย้งกันบ่อยครั้ง…
เธอคือฤดูฝนของฉัน
เสียงฝนแรกกระทบหลังคาเรียกจิตใจของรินให้ล่องลอยไปสู่วันแรกที่เขาได้รู้จักกับพาย— เด็กสาวที่เหมือนพายุฤดูฝนผสมแสงแดด หัวใจขี้กลัวของเขากล้าเดินเข้าหาเธอครั้งแรกในชีวิต…
เพื่อนข้างห้องกับเสียงเปียโนยามค่ำ
ยามค่ำคืน เปียโนจากห้องข้าง ๆ คือเพลงปลอบใจที่พิมพ์ไม่เคยบอกเจ้าของห้องว่าแต่งเพลงให้ใคร ชายหนุ่มขี้หงุดหงิดผู้แอบซ่อนแผลในใจจะกล้าก้าวข้ามอดีตหรือไม่ เมื่อศิลปะกับชีวิตสวนทาง…
ระยะห่างระหว่างหัวใจ
เมื่อคนสองคนที่คิดต่าง ต้องมาร่วมงานเพื่อสานฝัน และเผชิญความจริงที่อาจทำให้ต้องเลือก: ความรัก…
แสงจันทร์กลางสิงหา
แสงจันทร์กลางสิงหาเป็นพยานให้กับการเติบโต ความรักที่ไม่สมบูรณ์แบบ…
เพื่อนบ้านหัวใจ (Heart Next Door)
แว่วเสียงเพลงเปียโนจากห้องข้างๆ ดังก้องในค่ำคืนที่ฝนตก กลายเป็นบทเริ่มต้นของความสัมพันธ์แปลกประหลาด ระหว่างนักเขียนที่หมดไฟกับมือเปียโนสาวผู้ไม่อยากร่วมแสดงต่อหน้าคนอีกครั้ง ทั้งสองต่างมีรอยแผลในใจ ทั้งสองต่างพยายามหาทางออกให้ชีวิต…