แด่ฝันที่รออยู่ปลายฟ้า
ภูผา ช่างภาพอดีตสดใส กับพลอย เด็กสาวผู้กล้าฝัน พบกันในรีสอร์ตธรรมชาติ กลางเมฆหมอกและเสียงฝน หัวใจทั้งสองต่างแบกอดีต ความฝันที่แตกสลาย และความกลัว ค่อย ๆ เอ่ยคำพูดจริงผ่านบทสนทนาเงียบ ๆ จนรักเริ่มผลิบานท่ามกลางความลังเล…
ระยะแห่งใจ
ในคอนโดเล็ก ๆ กลางเมือง ดาวผู้เงียบขรึมกับบิวผู้เปล่งประกายต่างใช้กำแพงเป็นพรมแดนใจไปนานแรมปี จนการบ้านชิ้นหนึ่งผลักชีวิตทั้งสองให้มาผูกพัน บางขณะ ดาวอยากอยู่ห่าง แต่บางครา เขากลับอยากใกล้ ความฝันและความกลัวของแต่ละคนค่อย ๆ…
คืนสุดท้ายของฤดูฝน
เสียงฝนกระทบกระจกหน้าต่างในเย็นวันหนึ่งระหว่างฤดูฝนที่กำลังจะจบลง ต้นกำลังนั่งวาดต้นฉบับในห้องเล็ก ๆ ของบริษัทสำนักพิมพ์ ขณะที่หญิงเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ พร้อมคำวิจารณ์ที่เหมือนสายฝน ทั้งซื่อตรงและทำให้หัวใจสั่นไหว…
หนึ่งคืนสองฟากฝัน
แสงไฟในห้องประชุมส่องตกกระทบใบหน้าของสองคนที่ไม่เคยคิดจะเดินเข้าใกล้กัน…
เมื่อแสงจันทร์ส่องถึงหัวใจ
แสงจันทร์และสนามบาสเก่าในคืนหนึ่งเปลี่ยนความสัมพันธ์ของ วิว และ แจน จากเพื่อนธรรมดาให้เริ่มใกล้กันมากขึ้น ในขณะที่อดีตและฝันที่ไม่อาจเป็นจริง กลายเป็นกำแพงบาง ๆ…
ฤดูที่ไม่แน่ใจ
อิงฟ้า บรรณาธิการวัยสามสิบต้น ๆ ปิดใจเพราะอดีตเจ็บ เจอคีรี นักเขียนใหม่ผู้มากับความฝันเก่าที่ยังไม่ลืม ทั้งสองต้องทำงานด้วยกัน ท่ามกลางแรงกดดัน ผิดหวัง และความฝันที่ไม่ตรงกัน ความสัมพันธ์ค่อย ๆ ก่อตัว…
ฤดูที่ยังไม่กล้ารัก
เสียงหัวเราะในวันเปิดเทอม ฤดูฝนแรกที่เปียกปอนเพื่อนสนิทสองคนเดินเคียงกันใต้ร่มเดียว ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวอย่างช้าๆ เม็ดฝนกับหัวใจที่ไม่กล้าสารภาพ…
หมายเลขสิบเจ็ด…ใจของฉัน
การอยู่ร่วมกับใครสักคนในห้องที่มีขอบเขตแคบ ๆ มันอาจทำให้เรามองเห็นแง่มุมของหัวใจตัวเองมากกว่าที่คิด และบางครั้ง...การให้อภัยอาจเป็นคำตอบเดียวของความรักที่ค่อย ๆ…
เธอ…ที่ปลายสายฝน
เสียงฝนตกลั่นบนหลังคาอาคารเก่า กิณณ์เดินเข้าไปนั่งเงียบ ๆ ตรงระเบียงห้องสมุดใหม่ที่ไม่มีใครใช้ จนได้ยินเสียง 'เจน' อ่านบทกวีอยู่คนเดียวอย่างเศร้า พลันโลกที่มืดมนของทั้งคู่กลับเริ่มเห็นแสงจาง ๆ ทีละน้อย ทว่า…
ห้องสมุดกลางสายฝน
เสียงฝนพรำเติมเต็มความเงียบของห้องสมุด ติณน์กับเวณิตามองตากันเนิ่นนาน ต่างเก็บความรู้สึกที่ไม่กล้าบอกไว้หลังรอยยิ้ม ทว่าในค่ำคืนนี้…