หอพักรั่ว ป่วนประสาท
เมื่อเบิ้มกับปอมย้ายมาอยู่หอพักเดียวกัน ทั้งคู่และแว่นเพื่อนใหม่ ต้องฟอร์มทีมสายสืบจำเป็นเพื่อจับโจรขโมยของกินประจำหอ แต่การสืบแบบคิดเองเออเองกับบุคลิกมั่นใจผิด ๆ และคิดมากจนวุ่น วางกับดักก็พัง วางแผนก็วกเข้ารกเข้าพง วุ่นวายชุลมุน…
กลางฤดูฝน…ในวันที่ใจเปียกปอน
หยาดฝนเย็นเฉียบตกกระทบกระจกหน้าต่าง รสนามองลงไปแสงไฟวูบไหวบนถนนว่างเปล่า ในขณะที่พีนั่งอีกฝั่งของโต๊ะ เขานิ่งเงียบ สายตานั้นเหมือนกำลังต่อสู้กับภาพจำในหัวใจ…
ระคนใจในฤดูฝน
เสียงฝนแรกกระทบกระจกหน้าต่างออฟฟิศ ในขณะที่อาทิตย์ยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มช้าๆ สายตาหลบโลกตามเคย จู่ๆ เสียงทักทายขี้เล่นของมิรุณก็ทำลายความเงียบ ท่ามกลางสายฝนที่พร่างพรม ความสัมพันธ์ที่เริ่มด้วยความไม่เข้าใจกันได้ค่อยๆ เบ่งบานขึ้นช้าๆ…
สองเส้นขนานที่ปลายทางเดียวกัน
เสียงฝนกระทบกระจกข้างหน้าต่างเปิดบทสนทนาแรกระหว่างคนแปลกหน้าสองคนในออฟฟิศขนาดย่อม ซึ่งบทสนทนาและเรื่องราวเล็ก ๆ ระหว่างพีทกับยุ้ยจะเปลี่ยนเส้นทางชีวิตทั้งคู่ การเดินทางของคนที่กล้าฝัน แต่ติดกับอดีต การเติบโต…
ฝนตกที่สยามสแควร์
เสียงฝนตกต่อเนื่องกลางสยามสแควร์ นักศึกษาและผู้คนวิ่งหาที่หลบฝน สายไหมยกหนังสือขึ้นบังหัว ก่อนจะชนเข้ากับต้น เด็กเสิร์ฟร้านกาแฟที่กำลังรีบปิดประตู เธอตวัดตามองเขาอย่างไม่พอใจ…
รอยแผลแห่งความกล้า
พลอยแพรวเดินผ่านร่มเงาต้นชมพูพันธุ์ทิพย์ที่โปรยดอกสีชมพูอ่อนพราวลงมา อนาวิลเหลือบมองเธอผ่านกระจก เห็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนเข้มแข็งแต่ในตายังมีเงาเศร้า ผู้หญิงที่กล้าหาญ…
ระยะห่างระหว่างใจ
ในค่ำคืนหนึ่งที่เสียงเปียโนดังคลอเบา ๆ จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ต้องเดินทางข้ามระยะห่าง ความฝัน อดีต และอุปสรรคมากมาย…
เพลงสุดท้ายของฤดูร้อน
เสียงกีต้าร์ของตะวันประสานเข้ากับเปียโนของปิ่นอย่างไม่รู้ตัว ทั้งสองสบตากันผ่านคอนทราสต์ของเสียงเพลงและความเงียบรอบตัว ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยจังหวะขัดกัน ค่อย ๆ พัฒนาไปพร้อมกับฤดูร้อนที่หมุนผ่าน แม้ความจริงในอดีตของทั้งคู่จะรอวันที่ถูกเปิดเผย…