เงาของฝันใต้แสงไฟนคร
เสียงรถเมล์ที่ดังระงมกลางเช้าวันเปิดเทอมในกรุงเทพฯเผยภาพภูผาและขวัญข้าวที่พบกันด้วยเหตุผลของกิจกรรมอาสา ทั้งสองมีโลกและความฝันที่สวนทางแต่ต้องร่วมมือในโปรเจ็กต์ใหญ่เมื่อมหาวิทยาลัยปลุกกระแสจิตอาสาในเมืองที่เต็มไปด้วยความเหลื่อมล้ำ…
ข้างหลังรอยยิ้ม
แพรวา... ดีไซเนอร์สาวที่เหมือนคนฮอตแต่เก็บแผลใจไว้ข้างใน ต้องร่วมงานกับปั้นจั่น ช่างภาพขี้เล่น ใครก็ว่าสบาย ๆ แต่ความจริงในอดีตของเขากำลังรอวันเปิดเผย เมื่อความสัมพันธ์พาให้ทั้งคู่ต้องเลือก... จะซ่อน หรือ…
เงาสีเพลิงกลางลมหนาว
จูนยืนถือร่มในวันฝนพรำ หน้าอาคารเรียนสถาปัตย์ เธอมองอชิระเดินออกมาพร้อมกล่องเครื่องเขียนที่หลงเหลือจากคืนก่อน ความเงียบค่อยๆ ปกคลุม แววตาที่พบกันกลับต่างหลบสายตา พวกเขายังเป็นเพื่อนสนิท...…
ฤดูฝนที่สะพานสีเทา
สายฝนโปรยเบาบนสะพานเก่า เธอกับเขาหลบฝนใต้ร่มสีเทา มุมหนึ่งเงียบ มุมหนึ่งหวั่นไหว คำพูดคลุมเครือท่ามกลางเสียงหยาดฝนตกกระทบพื้น ทุกอย่างเปลี่ยนไป เมื่อหัวใจหนึ่งแอบซ่อนความรู้สึก อีกหัวใจลังเลกับอดีตที่ไม่อาจปล่อยไป เขาว่าจะไปต่อ เธอยังอยากอยู่ที่เดิม —…
กลางสายฝนแห่งฤดูฝัน
กลางฤดูฝนในบริษัทครีเอทีฟใจกลางเมือง วิสุทธิ์และเพียงขวัญต้องร่วมงาน โปรเจกต์สำคัญ จุดเริ่มต้นของความขัดแย้ง ความเข้าใจ…
ฝากหัวใจไว้ที่เสี้ยวฟ้า
เสียงเพลงจากเวทีลานกลางแจ้งในคืนสิงหา เป้สะพายกีต้าร์ไว้อย่างเหน็ดเหนื่อยขณะมองหาใบข้าว—เพื่อนสนิทที่เปลี่ยนไปทุกวัน ความสัมพันธ์ที่เคยเรียบง่ายค่อยๆ ถูกเขย่าโดยความกลัว ความฝันที่คนสองคนต้องเลือกเดิน และความลับที่พร้อมจะทำลายทุกอย่าง…
เธอ (ไม่) ใช่คนเดิม
การกลับมาพบกันในที่ทำงานหลังจากแยกย้ายไปใช้ชีวิต มีอดีตที่ยังค้างคาและความฝันที่เปลี่ยนไป พวกเขาจะเดินทางแบบใด เมื่อความสัมพันธ์ดำเนินไปท่ามกลางความไม่แน่ใจ ความจริงใจ…
ระยะห่างของสายฝน
ในสำนักงานที่เต็มไปด้วยเสียงพิมพ์งานและแสงสีขาว ต้น ไม่เข้าใจว่าทำไมการได้ใกล้ชิดกับ ฟาง หัวหน้างานที่ดูเหมือนไม่เคยหวั่นไหวต่ออะไร กลับทำให้หัวใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ... ในขณะเดียวกัน ฟางเองต้องต่อสู้กับความกลัวในใจที่ไม่มีใครล่วงรู้…
รอยยิ้มของฤดูฝน
ฤดูฝนปีนั้น อนุชิตผู้เงียบขรึมได้เจอพิมพ์ชนกที่สดใสแต่มีรอยแผลในใจ ท่ามกลางความขัดแย้ง ความเข้าใจผิด และอดีตที่กลับมาไขว้หัวใจ…
เสียงลมหายใจของเรา
เสียงเพลงเปียโนอ่อน ๆ ท่ามกลางสายลมยามเย็นในสนามหญ้า นทีกับพลอยยังคงนั่งเงียบ หัวใจต่างสั่นคลอนไปด้วยคำพูดที่ไม่ได้เอ่ย สายตาที่สบกันเหมือนกำลังถามถึงคำตอบ…