เสียงลมหายใจของหัวใจ
ขณะที่หมอกเช้าปกคลุมลานมหาวิทยาลัย รุ่งได้แต่หวังว่าวันหนึ่งความกลัวในใจจะจางหาย ระหว่างที่มายด์กลับเดินเข้าสู่ชีวิตเขาเหมือนแสงแดดอุ่น เธอคือใครกันแน่สำหรับเขา—พรหมลิขิต…
หยาดฝนวันเปิดเทอม
เสียงฝนพรำในมหาวิทยาลัยวันเปิดเทอม กลิ่นเปียกดินประสมกับความคะนึงหาในใจ…
เงาใจกลางสายฝน
เสียงฝนขับกลบเสียงหัวใจภาคินที่สั่นไหว เขาเลือกนั่งร้านกาแฟเก่า ๆ เดิมทุกเย็นเพราะคิดว่าความคุ้นชินจะเยียวยาอดีตได้บ้าง แต่ค่ำนี้ ฟ้านั่งอยู่ตรงมุมเดียวกัน เธอมองออกนอกกระจกด้วยสายตาไกลโพ้น ในวันฝนตก…
ข้างหน้าต่างห้องสมุด (Window Between Us)
ใครจะคิดว่าการนั่งตรงหน้าต่างห้องสมุดเก่า ๆ กลางสายฝนจะเปลี่ยนชีวิตของใครสองคนให้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ทุกความเงียบที่ดูเรียบง่าย…
แสงดาวที่หายไป
เสียงเพลงอ่อนจางจากคาเฟ่สาดลงบนโต๊ะที่นภัทรกำลังขีดเขียน ปีดาวเดินเข้ามาด้วยความเย็นชา พวกเขาไม่รู้เลยว่าสายสัมพันธ์นี้จะกลายเป็นเรื่องราวสำคัญของชีวิต และบางทีแสงดาวที่หายไปจากหัวใจคนหนึ่ง…
เงียบงันใต้ฟ้าฝน
เสียงฝนดังซ่า ในขณะที่เนมกับหลินยืนอยู่ด้วยกันหน้าต่างกระจกของออฟฟิศ เมืองแมลงทับวิ่งผ่านพื้นน้ำที่ตกค้าง หัวใจทั้งสองคนต้องตัดสินใจ บางความรักเริ่มจากการไม่ชอบขี้หน้ากัน…
ระยะห่างระหว่างสองเรา
ในคืนวันหนึ่งที่สถานีรถไฟหัวลำโพง แพรยืนลังเลเมื่ออิฐกำลังจะเดินทางไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ บทสนทนาที่เปี่ยมด้วยความรู้สึกแฝงระหว่างคนสองคนที่ต่างไม่กล้าพูดความในใจนำสู่ความห่างไกลและการเปลี่ยนแปลง ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ต้องทบทวนหลายครั้งว่า…
ระยะทางของความกล้า
ธนิน ชายหนุ่มเงียบขรึม กับ เกน หญิงสาวหัวแข็ง ถูกจับให้ร่วมโปรเจกต์ในบริษัทเดียวกัน ทั้งคู่ต้องเปิดใจฝ่าฟันอคติ ท่ามกลางความฝันและอดีตของตน จนต้องเลือกระหว่างความกลัวเดิมๆ…
ก่อนความรักจะเดินทางไกล
"ต้นน้ำ" และ "ตุลย์" สองเพื่อนร่วมทีมโปรเจกต์แอนิเมชันที่ไม่มีวันลงรอย ต้องทำงานร่วมกันแบบใกล้ชิดมากขึ้นเมื่อมีโจทย์ใหญ่เข้ามาท้าทายความสามารถ ความขัดแย้งค่อยๆ เปิดทางให้ความเข้าอกเข้าใจและเปลี่ยนระยะห่างเป็นความใกล้ชิด…
เสียงของใจกลางสายฝน
เธอเกือบไม่ได้ยินเสียงของเขาท่ามกลางสายฝน หากแต่ทุกครั้งที่เขายิ้มให้ ช่วงเวลาเหล่านั้นเหมือนโลกหยุดนิ่ง เจนกับแทน ไม่เคยคิดว่าจะกล้ารักอีกครั้ง แต่เสียงของใจกลางสายฝน…