ใบไม้ในฤดูฝน
ภาณุและนิชา พบกันในชมรมดนตรีระหว่างมหาวิทยาลัยซึ่งเปียกปอนด้วยฤดูฝน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยิ่งทวีคูณความซับซ้อนเมื่อความลับและความเจ็บปวดจากอดีตถูกสาดใส่กันท่ามกลางบทเพลงปลายฝนที่ยังคงหม่นเศร้า พวกเขาต้องตัดสินใจว่าความรักที่ค่อย ๆ…
เสียงวิวาห์ของขอบฟ้า
ขอบฟ้ามองแววตามุ่งมั่นของภูผาขณะที่เสียงดนตรีแผ่วเบาในห้องทำงาน เธอกระซิบถามเบา ๆ…
กลางสายฝนของเรา
เสียงฝนกระทบกระจกหน้าต่างดังถี่ เธอวางสมุดสเก็ตช์ เงยหน้าสบสายตาเขาท่ามกลางแสงไฟจาง ๆ คืนหนึ่งที่ออฟฟิศ ทุกคำพูดค่อย ๆ จางหาย เหลือแต่ใจเต้นระรัวและบางสิ่งที่ไม่อยากเผชิญหน้า ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนเมื่อเธอถามว่า…
ระยะห่างของสายฝน
ในสำนักงานที่เต็มไปด้วยเสียงพิมพ์งานและแสงสีขาว ต้น ไม่เข้าใจว่าทำไมการได้ใกล้ชิดกับ ฟาง หัวหน้างานที่ดูเหมือนไม่เคยหวั่นไหวต่ออะไร กลับทำให้หัวใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ... ในขณะเดียวกัน ฟางเองต้องต่อสู้กับความกลัวในใจที่ไม่มีใครล่วงรู้…
เธอ (ไม่) ใช่คนเดิม
การกลับมาพบกันในที่ทำงานหลังจากแยกย้ายไปใช้ชีวิต มีอดีตที่ยังค้างคาและความฝันที่เปลี่ยนไป พวกเขาจะเดินทางแบบใด เมื่อความสัมพันธ์ดำเนินไปท่ามกลางความไม่แน่ใจ ความจริงใจ…
ฝากหัวใจไว้ที่เสี้ยวฟ้า
เสียงเพลงจากเวทีลานกลางแจ้งในคืนสิงหา เป้สะพายกีต้าร์ไว้อย่างเหน็ดเหนื่อยขณะมองหาใบข้าว—เพื่อนสนิทที่เปลี่ยนไปทุกวัน ความสัมพันธ์ที่เคยเรียบง่ายค่อยๆ ถูกเขย่าโดยความกลัว ความฝันที่คนสองคนต้องเลือกเดิน และความลับที่พร้อมจะทำลายทุกอย่าง…
กลางสายฝนแห่งฤดูฝัน
กลางฤดูฝนในบริษัทครีเอทีฟใจกลางเมือง วิสุทธิ์และเพียงขวัญต้องร่วมงาน โปรเจกต์สำคัญ จุดเริ่มต้นของความขัดแย้ง ความเข้าใจ…
จุดจบของความรักระหว่างบรรทัด
เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้าต่างในออฟฟิศเงียบงัน ข้าวฟ่างและธีร์นั่งตรงข้าม มองตากันด้วยความลังเล ความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ ก่อตัวด้วยความหวังและความกลัว กำลังเผชิญกับทางแยกที่ไม่มีใครกล้าก้าวข้าม รักระหว่างบรรทัดจะจบลงตรงไหน…
วันหนึ่งในอีกฟากของขอบฟ้า
เพียงวันแรกที่ฟ้าเปิด ซินก็เห็นโต้งในอีกแง่มุมที่ไม่เคยมีใครสังเกต และเธอก็เริ่มรู้สึกถึงบางอย่างที่ขยับเคลื่อนในใจตัวเอง เธอไม่กล้าบอก โต้งเองก็ไม่เคยพูด ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากความขัดแย้งค่อย ๆ คลี่คลาย…
รอยยิ้มของฤดูฝน
ฤดูฝนปีนั้น อนุชิตผู้เงียบขรึมได้เจอพิมพ์ชนกที่สดใสแต่มีรอยแผลในใจ ท่ามกลางความขัดแย้ง ความเข้าใจผิด และอดีตที่กลับมาไขว้หัวใจ…