ดวงจันทร์ริมหน้าต่าง
เสียงเปียโนเบา ๆ ลอยผ่านหน้าต่างในคืนเงียบเหงา ฟ้าใสมองลงมาด้านล่างเห็นภาคินนั่งเหม่อลำพัง ท่ามกลางแสงจันทร์คืนนั้น ใจเธอเริ่มคลายความกลัวที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยอดีต เหมือนเสียงดนตรีของเขาค่อย ๆ…
บนทางเดินสายหมอก
น่าน ช่างภาพหนุ่มอารมณ์ขวาง กับ ญาดา สถาปนิกหญิงผู้เก็บงำอดีต วันแรกที่ได้พบ เจอเพียงคำพูดกระทบกระทั่ง แต่เมื่อโปรเจ็กต์บ้านโฮมสเตย์ในเมืองเหนือบังคับให้สองคนต้องใกล้ชิด ท่ามกลางสายหมอกและความทรงจำที่ยังไม่เลือน ร่องรอยในใจค่อย ๆ เผยออก...…
รอยต่อของสองเส้นทาง
ในราวปลายฤดูฝน เขามักนั่งมองผ่านหน้าต่างห้องเรียนไปไกลสุดฟ้า ส่วนเธอต้องแกร่งท่ามกลางแรงกดดันจากบ้าน ทั้งคู่เรียนอยู่คนละคณะและรู้จักกันเพราะผลงานกลุ่มที่ไม่มีใครอยากทำ ท่ามกลางความนิ่งเงียบและความกังขา…
คลื่นลมในใจ
เมื่อเอมต้องร่วมงานกับภพ ในชมรมพายเรือ ทั้งสองต่างมีเป้าหมายของตัวเอง ความต่างกลับนำไปสู่ความขัดแย้ง ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความเข้าใจ เมื่อทั้งคู่เรียนรู้และรับมือกับอดีตอันเจ็บปวดและการไม่ยอมรับจากครอบครัว…
สายฝนในวันวุ่นวาย
เสียงฝนพรำในวันรถติดหนัก เปลี่ยนมิตรภาพแน่นแฟ้น ให้เป็นสนามอารมณ์ที่ทั้งใกล้ชิดและวุ่นวาย มุกกับปาร์ค ถูกความรู้สึกที่ซ่อนเร้นและความฝันที่สวนทางกันล้อมรอบ…
สัญญาณระหว่างเรา
เธอเปิดเพลงเบา ๆ ผ่านวิทยุในค่ำคืนเหงา ก่อนจะเห็นกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ถูกสอดใต้ประตู ข้อความสั้น ๆ ที่เปลี่ยนทุกคืนธรรมดาให้มีความหมาย -…
กลิ่นดินในฤดูฝน
เสียงฝนตกกระทบใบไม้ เปลี่ยนบรรยากาศในซอยเงียบ ๆ ให้เต็มไปด้วยกลิ่นดินและความเปียกฉ่ำ ลลิตาเพิ่งย้ายเข้าบ้านหลังเล็กใกล้สวนของวัฒน์ เธอได้แต่สังเกตเพื่อนบ้านหนุ่มเงียบ ๆ ทั้งที่ทุกวันสวนของเขาเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ส่วนเขาเองก็ระวังตัว ไม่กล้าทักเธอก่อน…
ในวันที่ฝนหล่นที่ห้องสมุดกลาง
ขณะที่เสียงฝนกระทบกระจก ความเงียบในห้องสมุดกลางก็เปลี่ยนไป วายุและฝนที่ดูจะไม่มีจุดร่วมใด ๆ กลับค่อย ๆ ละลายความห่างในหัวใจ ก้าวเดินผ่านระยะห่างและความลังเล…
กลิ่นดอกไม้ที่ปลายทาง
เมื่อความรักค่อย ๆ เติบโตท่ามกลางแผนผังดอกไม้และเสียงเงียบของคนเก่า ต้นไม้ใหม่จะออกดอกในหัวใจของทั้งสอง…