เพลงเงาแห่งคฤหาสน์ริมทะเล
เสียงเปียโนเก่าในคฤหาสน์ริมทะเลพา "นที" และเพื่อน ๆ ดำดิ่งสู่วังวนแห่งความกลัว ความรัก และความลับที่ไม่มีใครกล้าเปิดเผย คำสาปของอดีตจะนำพาพวกเขาก้าวข้ามความเจ็บปวด…
โซ่ล่องหนแห่งพายุ
เสียงหวีดแหลมของสายลมกลางพายุที่พัด ปลายฝนต้นหนาวทำให้เส้นทางดินแดงที่ขึ้นเขากลายเป็นทะเลโคลน หมู่บ้านรัตติกาลที่ซ่อนตัวบนไหล่ภูดูเหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง…
คืนนั้นที่หมู่บ้านภูระเบิด
เสียงสั่นเงียบงันก้องในความมืดเมื่อเปลวไฟสีเขียวทอดแสงเหนือยอดไม้ คนในหมู่บ้านเหลียวมองฟ้า พรุ่งนี้เช้า ไผ่กลับไม่อยู่บนเตียง – ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น…
เงาลอยฟ้า
เมื่อใครสักคนหายไปพร้อมกับข่าวลือเรื่อง 'เงาที่ไม่มีตัวตน' ที่ตามหลอกหลอนบนท้องฟ้า…
คฤหาสน์เงาใจ
กลางยามค่ำคืนริมหาด คฤหาสน์ร้างตั้งตระหง่านเปล่าเปลี่ยวท่ามกลางแสงจันทร์ กลุ่มนิสิตกล้าท้าทายเข้าไปเพื่อไขความลับและพิสูจน์คำสาปของมัน ทว่าสิ่งที่พบภายในไม่ได้มีแค่ความกลัวและเงา หากแต่คือปมชีวิตของแต่ละคนที่ขังไว้กับอดีต…
ม่านบังตาประตูเก่า
เมื่อประตูเก่า ๆ บานหนึ่งในห้องสมุดใต้ดินเงียบสนิทกลับส่งเสียงเปิดในค่ำคืนหนึ่ง ชีวิตของกลุ่มเพื่อนใหม่ก็เปลี่ยนไปตลอดกาล ทุกคนต่างมีบางสิ่งที่ไม่กล้าบอก และมีความลับที่ต้องพิสูจน์…
เงาสะท้อนบนผืนหิมะ
บทสนทนาเงียบงันใต้แสงจันทร์ กลุ่มเพื่อนสี่คนเดินแหวกหิมะไปยังห้องสมุดโบราณ ท่ามกลางเงาสะท้อนที่ค่อยๆ เปิดโปงความกลัวและความผิดในใจแต่ละคน ระหว่างโลกแห่งความจริงกับอดีตอันหนักหน่วงพวกเขาต้องเลือกว่าจะซ่อน…
ซ่อนเงาเดือนหิมะ
ท่ามกลางหิมะที่ไม่เคยหยุดตก หมอกขาวปกคลุมหมู่บ้านบนภูเขา ทวีศักดิ์ออกตามหาน้องสาวที่หายตัวไป ท่ามกลางคำสาปที่ไม่มีใครกล้ายอมรับและเสียงกระซิบของอดีตที่ยังไม่จางหาย…
ใต้เพดานสีดำ
เสียงสะท้อนซ่อนอยู่ใต้เพดานเก่า หญิงสาวทั้งสี่กำลังตามหาความจริงของการหายตัวไป ภายใต้แสงไฟรางเลือน…
เงาสุดท้ายในสตูดิโอศิลปะ
ณ สตูดิโอศิลปะเก่ากลางมหาวิทยาลัย กลุ่มวัยรุ่นต้องเผชิญความจริงที่ซ่อนอยู่หลังการหายตัวไปของเพื่อนสนิท ระหว่างศิลปะ ความทรงจำ และความกลัวในใจ…